Kanał Żerański

Lokalizacja:

 

Kanał Żerański (Królewski) to kanał wodny łączący Wisłę i Jezioro Zegrzyńskie pomiędzy warszawskim Żeraniem a Nieporętem. Ma 17,6 km długości, przy średniej szerokości wynoszącej 25 metrów. Najpopularniejsze miejsca, na których odbywają się zawody to Kobiałka (7-9 kilometr), Młyny (6 kilometr) i Modlińska (Port przy Wiśle).

 

 

Dojazd:

 

Wszystkie łowiska zza Wyjątkiem Modlińskiej, która znajduje się na wysokości Elektrociepłowni Żerań, znajdują się wzdłuż ulicy Płochocińskiej. Wzdłuż łowisk biegną drogi szutrowe, którymi można dojechać na samo stanowisko.

 

Charakterystyka łowiska:

 

Jak wspomnieliśmy kanał ma średnio 25 metrów szerokości. Są jednak miejsca, gdzie jego szerokość znacznie przekracza 25 metrów (Kobiałka i Młyny - około 30 metrów, Fealbet - 42 metry). Brzegi kanału są umocnione dużymi kamieniami, które poprzerastały trawą. Wał biegnący wzdłuż kanału opada dość łagodnie co nie powoduje problemów z zejściem na stanowisko. Na wale znajdują się krzaki i pojedyńcze drzewa, co w niektórych przypadkach znacząco utrudnia wycofywanie tyczki. Jedynym wyjściem jest wtedy użycie sekatora i wycięcie roślin.

 

 

 

Głębokość:

 

Na całej swojej długości głębokość kanału jest bardzo podobna i wynosi od 2.5 do 3 metrów. Dno zazwyczaj pokryte jest mułem i gęstą warstwą zgniłych liści. Jego kolor na prawie całym odcinku jest czarny. Plusem jest jednak znikoma ilość roślin porastających dno i twardych zaczepów. Pierwszy uskok znajduje się na 5-6 metrze, gdzie zazwyczaj kończy się warstwa kamieni. Potem dno delikatnie opada w kierunku środka kanału. Rynienka znajduje się zazwyczaj pomiędzy 11, a 15 metrem.

 

Uciąg:

 

W skali roku kanał można nazwać wodą stojącą, ponieważ w większości przypadków woda tylko delikatnie się wlecze i spławiki 2 gramowe zazwyczaj wystarczają do całkowitego zatrzymania zestawu. Bywają dni kiedy kanał stoi zupełnie - wtedy wystarczają spławiki o wyporności 0.2 - 0.5 grama. Sporadycznie, gdy otwierana jest śluza woda płynie na 2-4 gramy, co idzie w parze z lepszymi wynikami wędkarzy. Znane są przypadki uciągów 8-10 gramowych. Są to jednak sytuacje skrajne i zdarzają się tylko kilka razy w roku.

 

 

Gatunki ryb:

 

Dominującymi gatunkami w kanale są płoć i ukleja. To na nich zazwyczaj buduje się najwyższe wyniki. Bardzo miłym przyłowem, często przesądzającym o zwycięstwie jest leszcz, który dorasta tutaj do 2 kilogramów (większe sztuki łowione są bardzo rzadko). Poza tym licznie występują drobny okoń, jazgarz i krąp. Przyłowem bywają także lin, karp, karaś, jaź i wzdręga.

 

 

Ocena ilościowa (Skala 1-6):

 

  • Ukleja 5
  • Płoć 5
  • Mały leszcz 4
  • Krąp 4
  • Okoń 4
  • Jazgarz 3
  • Karp 2
  • Duży leszcz 2
  • Wzdręga 2
  • Karaś 1
  • Jaź 1
  • Lin 1

 

Dominująca metoda:

 

Z uwagi na rybostan dominują 2 metody - zestaw skrócony i łowienie uklei. Od dnia i stanowiska zależy, która z nich jest skuteczniejsza. Zazwyczaj wygrywa ta druga, ponieważ ukleja w kanale przebywa przez cały rok, zazwyczaj dobrze żeruje i jej wielkość jest na tyle przyzwoita, że średnio 80 ryb daje kilogram wagi. Wyniki budowany na uklei sięgają (w zależności od pory roku) nawet 6-7 kilogramów, w trakcie 3-godzinnej tury. Wyniki robione tyczką u najlepszych zazwyczaj nie przekraczają 4000 punktów. Są jednak dni, gdy sektor wygrywa niecałe 1000 punktów - szczególnie zdarza się to późną wiosną lub latem. Alternatywą dla wymienionych metod jest odległościówka lub łowienie ryb "na skróta". Te techniki służą jednak do obrony przed totalną porażką lub są złem koniecznym, gdy ryba na tyczce nie chce współpracować. Przy dobrym żerowaniu raczej nie znajdą zastosowania.